Sri Varadaraja Stotram – Sloka 8 ( Final )

Sri Varadaraja Stotram – Sloka 8 ( Final )

॥ श्री वरदराज स्तोत्रम् ॥

|| ஶ்ரீ வரத³ராஜ ஸ்தோத்ரம் ||

|| ŚRĪ VARADARĀJA STOTRAM ||

इमं स्तवं तु पापघ्नं पुरुषार्थप्रदायकम् ।
पठतां शृण्वतां भक्त्या सर्वसिद्धिर्भवेद्ध्रुवम् ॥ ८॥

इति श्रीनारदपुराणान्तर्गतं वरदराजस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

இமம் ஸ்தவம் து பாபக்⁴நம் புருஷார்த²ப்ரதா³யகம் ।
பட²தாம் ஶ்ருʼண்வதாம் ப⁴க்த்யா ஸர்வஸித்³தி⁴ர்ப⁴வேத்³த்⁴ருவம் ॥ 8॥

இதி ஶ்ரீநாரத³புராணாந்தர்க³தம் வரத³ராஜஸ்தோத்ரம் ஸம்பூர்ணம் ।

imaṃ stavaṃ tu pāpaghnaṃ puruṣārthapradāyakam ।
paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ bhaktyā sarvasiddhirbhaveddhruvam ॥ 8॥

iti śrīnāradapurāṇāntargataṃ varadarājastotraṃ sampūrṇam ।

பொருள் :

பலன் –

இந்த ஸ்தோத்திரமானது பாவத்தைப் போக்கும்; தர்மம், அர்தம், காமம், மோக்ஷம் ( அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ) இவைகளை நன்கு கொடுக்கும். இதை பக்தியுடன் படிப்பவர்களுக்கும், கேட்கிறவர்களுக்கும் எல்லா காரிய சித்திகளும் நிச்சயம் ஏற்படும். 8

இத்துடன் நாரத புராணத்தில் சொல்லப்பட்ட ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தோத்திரம் நிறைவு பெறுகிறது.

Meaning :

Benefits –

This prayer destroys sins and gives Dharma, wealth and fulfills all desires,

If read or heard with devotion and would give all powers. 8

Thus ends Sri Varadaraja Stotram found in Narada Puranam.

Advertisements

Sri Durga Stuti by Yudhistirar – Sloka 1

Sri Durga Stuti by Yudhistirar – Sloka 1

॥ श्री दुर्गा स्तुतिः ॥

|| ஶ்ரீ து³ர்கா³ ஸ்துதி꞉: ||

|| ŚRĪ DURGĀ STUTIḤ ||

वैशंपायन उवाच।

विराटनगरं रम्यं गच्छमानो युधिष्ठिरः।
अस्तुवन्मनसा देवीं दुर्गां त्रिभुवनेश्वरीम् ।। 1 ।।

வைஶம்பாயன உவாச।

விராடனக³ரம்ʼ ரம்யம்ʼ க³ச்ச²மானோ யுதி⁴ஷ்டி²ர꞉:।
அஸ்துவன்மனஸா தே³வீம்ʼ து³ர்கா³ம்ʼ த்ரிபு⁴வனேஶ்வரீம் ॥ 1 ॥

vaiśaṃpāyana uvāca।

virāṭanagaraṃ ramyaṃ gacchamāno yudhiṣṭhiraḥ।
astuvanmanasā devīṃ durgāṃ tribhuvaneśvarīm ।। 1 ।।

பொருள் :

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார்,

“யுதிஷ்டிரன், காண்பதற்கினிய விராட நகரத்திற்குச் செல்லும் வழியில் இருந்த போது, இந்த அண்டத்தின் உயர்ந்த தேவியுமான {பரமேஸ்வரியுமான} தெய்வீக துர்க்கையை {துர்க்கையம்மனை} மனதாரத் துதித்தான். 1

( ஸ்ரீ துர்கா தேவியை யுதிஷ்டிரர் துதிக்கப் போகிறார். இப்படிப்பட்ட துர்கா தேவியைத் துதிக்கிறார் என்பதாக ஆறு ச்லோகங்கள் அமைந்துள்ளன. அதன் பிறகே வாஸ்தவத்தில் ஸ்துதி ஆரம்பிக்கிறது. )

Meaning :

Vaisampayana said,

“And while Yudhishthira was on his way to the delightful city of Virata, he began to praise mentally the Divine Durga, the Supreme Goddess of the Universe. 1

ŚRĪ GURAVE NAMAḤ – Sloka 1

ŚRĪ GURAVE NAMAḤ – Sloka 1

संसारवृक्षमारूढाः पतन्ति नरकार्णवे ।
यस्तानुद्धरते सर्वान् तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ५७॥

ஸம்ஸாரவ்ருʼக்ஷமாரூடா:⁴ பதந்தி நரகார்ணவே ।
யஸ்தாநுத்³த⁴ரதே ஸர்வாந் தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 57॥

saṃsāravṛkṣamārūḍhāḥ patanti narakārṇave ।
yastānuddharate sarvān tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 57॥

संसार-वृक्षं-आरूढाः – ஸம்ʼஸார-வ்ருʼக்ஷம்ʼ-ஆரூடா⁴꞉: – ஸம்ஸார விருக்ஷத்தில் ஏறியவர்கள்,

नरक-आर्णवे – நரக-ஆர்ணவே – நரகமாகிய சமுத்திரத்தில்,

पतन्ति – பதந்தி – விழுகின்றார்கள்,

तान‌् सर्वान् – தான் ஸர்வான் – அவர்கள் எல்லோரையும்,

यः – ய꞉: – யார்,

उद्धरते – உத்³த⁴ரதே – கரையேற்றுகின்றாரோ,

तस्मै श्रीगुरवे नमः – தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம꞉: – அந்த ( அத்தகைய ) ஸ்ரீ குருவிற்கு நமஸ்காரம் ( வணக்கம் ).

பொருள் :

1. ஸம்ஸார விருக்ஷத்தில் ஏறியவர்கள், நரகமாகிய சமுத்திரத்தில் விழுகின்றார்கள். அவர்கள் எல்லோரையும் யார் கரையேற்றுகின்றாரோ, அந்த ( அத்தகைய ) ஸ்ரீ குருவிற்கு நமஸ்காரம் ( வணக்கம் ). 57

Sri Varadaraja Stotram – Sloka 7

Sri Varadaraja Stotram – Sloka 7

॥ श्री वरदराज स्तोत्रम् ॥

|| ஶ்ரீ வரத³ராஜ ஸ்தோத்ரம் ||

|| ŚRĪ VARADARĀJA STOTRAM ||

वरदाभयहस्ताब्जो वनमालाविराजितः ।
शङ्खचक्रलसत्पाणिश्शरणागतरक्षकः ॥ ७॥

வரதா³ப⁴யஹஸ்தாப்³ஜோ வநமாலாவிராஜித: ।
ஶங்க²சக்ரலஸத்பாணிஶ்ஶரணாக³தரக்ஷக: ॥ 7॥

varadābhayahastābjo vanamālāvirājitaḥ ।
śaṅkhacakralasatpāṇiśśaraṇāgatarakṣakaḥ ॥ 7॥

பொருள் :

வர முத்ரை, அபய முத்ரை இவைகளைத் தாமரை போன்ற கைகளில் கொண்டவரும், வனமாலையுடன் பிரகாசிக்கின்றவரும், சங்கம், சக்ரம் இவைகளால் விளங்கும் கைகளை உடையவரும், சரணமடைந்தவர்களைக் காப்பவரும்; ( காப்பவருமான வரதராஜப் பெருமாள் நம்மைக் காக்கட்டும். ) 7

Meaning :

Oh lord who shows symbols of protection

And giving boons using his lotus like hands,

Who shines in the forest garland, Whose hand shines

Holding the conch and the wheel,

And who protects those who surrender to him. 7

वरद-अभय-हस्त-अब्जः – வரத³-அப⁴ய-ஹஸ்த-அப்³ஜ꞉: – வர முத்ரை, அபய முத்ரை இவைகளைத் தாமரை போன்ற கைகளில் கொண்டவர்,

वनमाला विराजितः – வனமாலா விராஜித꞉: – வனமாலையுடன் ( முழங்கால் வரை தொங்குகின்ற மாலை ) பிரகாசிக்கின்றவர்,

शङ्ख-चक्र-लसत्-पाणिः – ஶங்க²-சக்ர-லஸத்-பாணி꞉: – சங்கம், சக்ரம் இவைகளால் விளங்கும் கைகளை உடையவர்,

शरणागत-रक्षकः – ஶரணாக³த-ரக்ஷக꞉: – சரணமடைந்தவர்களைக் காப்பவர்.

Sri Vaidyanaatha Ashtakam – Sloka 9 ( Final )

Sri Vaidyanaatha Ashtakam – Sloka 9 ( Final )

॥ श्री वैद्यनाथाष्टकम् ॥

॥ ஶ்ரீ வைத்³யநாதா²ஷ்டகம் ॥

॥ ŚRĪ VAIDYANĀTHĀṢṬAKAM ॥

बालाम्बिकेश वैद्येश भवरोगहरेति च ।
जपेन्नामत्रयं नित्यं महारोगनिवारणम् ॥ ९॥

பா³லாம்பி³கேஶ வைத்³யேஶ ப⁴வரோக³ஹரேதி ச ।
ஜபேந்நாமத்ரயம் நித்யம் மஹாரோக³நிவாரணம் ॥ 9॥

bālāmbikeśa vaidyeśa bhavarogahareti ca ।
japennāmatrayaṃ nityaṃ mahāroganivāraṇam ॥ 9॥

बालाम्बिका-ईश – பா³லாம்பி³கா-ஈஶ – பாலாம்பிகை நாதா !

वैद्य-ईश – வைத்³ய-ஈஶ – வைத்யநாதா !

भव-रोग-हर इति च – ப⁴வ-ரோக³-ஹர இதி ச – ( அஞ்ஞானத்துடன் கூடிய ) உலக வாழ்க்கையை நீக்குபவரே ! இவ்வாறாகிய,

महा-रोग-निवारणम् – மஹா-ரோக³-நிவாரணம் – பெரும் ரோகங்களை நிவர்த்திக்கூடிய,

नाम-त्रयं – நாம-த்ரயம்ʼ – மூன்று நாமங்களை

नित्यं जपेत‌् – நித்யம்ʼ ஜபேத் – தினமும் ஜபிக்க வேண்டியது.

இந்த ச்லோகம் மேற்கண்ட எட்டு ச்லோகங்களுக்குப் பின் வாசிக்கப்படுகிறது.

பொருள் :

பாலாம்பிகை நாதா ! வைத்யநாதா ! ( அஞ்ஞானத்துடன் கூடிய ) உலக வாழ்க்கையை நீக்குபவரே ! இவ்வாறாகிய, பெரும் ரோகங்களை நிவர்த்திக்கூடிய மூன்று நாமங்களை தினமும் ஜபிக்க வேண்டியது. 9

இத்துடன் வைத்யநாத அஷ்டகம் நிறைவு பெறுகிறது.

# भव-रोग-हर – ப⁴வ-ரோக³-ஹர – பவ பதத்திற்கு மூலமான, மூல காரணம் என்றும் அர்த்தம் இருக்கிறது. பவ ரோக என்றால் அடிப்படையில் இருக்கின்ற ரோகம். நம் ஸ்வரூபத்தை அறியாமை. அதை நீக்குபவர்.

Meaning :

Those who recite this prayer,
Thrice a day with devotion,
And pray the Lord Vaidyanatha,
Who is with his consort Balambika,
And who removes the fear of birth and death,
Would get cured of all great diseases. 9

Sri Maha Ganesha Pancha Ratnam  –  Sloka 6 ( Final )

Sri Maha Ganesha Pancha Ratnam – Sloka 6 ( Final )

॥ श्री महागणेश पञ्चरत्नम् ॥

॥ ஶ்ரீ மஹாக³ணேஶ பஞ்சரத்னம் ॥

॥ ŚRĪ MAHĀGAṆEŚA PAÑCARATNAM ॥

फलश्रुतिः

महागणेशपञ्चरत्नमादरेण योऽन्वहम्
प्रजल्पति प्रभातके हृदि स्मरन् गणेश्वरम्।
अरोगतामदोषतां सुसाहितीं सुपुत्रताम्
समाहितायुरष्टभूतिमभ्युपैति सोऽचिरात्॥

॥इति श्रीमच्छङ्कराचार्यविरचितं श्रीमहागणेशपञ्चरत्नं सम्पूर्णम्॥

பலஶ்ருதி:

மஹாக³ணேஶபஞ்சரத்னமாத³ரேண யோ(அ)ன்வஹம்
ப்ரஜல்பதி ப்ரபா⁴தகே ஹ்ருʼதி³ ஸ்மரன் க³ணேஶ்வரம்।
அரோக³தாமதோ³ஷதாம்ʼ ஸுஸாஹிதீம்ʼ ஸுபுத்ரதாம்
ஸமாஹிதாயுரஷ்டபூ⁴திமப்⁴யுபைதி ஸோ(அ)சிராத்॥

॥இதி ஶ்ரீமச்ச²ங்கராசார்யவிரசிதம்ʼ ஶ்ரீமஹாக³ணேஶபஞ்சரத்னம்ʼ ஸம்பூர்ணம்॥

phalaśrutiḥ

mahāgaṇeśapañcaratnamādareṇa yo’nvaham
prajalpati prabhātake hṛdi smaran gaṇeśvaram।
arogatāmadoṣatāṃ susāhitīṃ suputratām
samāhitāyuraṣṭabhūtimabhyupaiti so’cirāt॥

॥iti śrīmacchaṅkarācāryaviracitaṃ śrīmahāgaṇeśapañcaratnaṃ sampūrṇam॥

यः – ய: – எவன்,

अन्वहं – அன்வஹம்ʼ – தினந்தோறும்,

प्रभातके – ப்ரபா⁴தகே – காலையில்,

हृदि – ஹ்ருʼதி³ – மனதில்,

गणेश्वरं – க³ணேஶ்வரம்ʼ – கணபதியை,

स्मरन् – ஸ்மரன் – நினைத்துக்கொண்டு,

आदरेण – ஆத³ரேண – பக்தியுடன்,

महागणेश पञ्चरत्नं – மஹாக³ணேஶ பஞ்சரத்னம்ʼ – மஹாகணேஷ பஞ்சரத்நத்தை,

प्रजल्पति – ப்ரஜல்பதி – சொல்லுகிறானனோ,

सः – ஸ꞉: – அவன்,

अरोगतां – அரோக³தாம்ʼ – நோயற்ற தன்மையையும் ( ஆரோக்கியத்தையும் ),

अदोषतां – அதோ³ஷதாம்ʼ – குற்றமில்லாத தன்மையையும்,

सुसाहितीं – ஸுஸாஹிதீம்ʼ – நல்ல கவித்திறனையும்,

सुपुत्रतां – ஸுபுத்ரதாம்ʼ – நல்ல மக்கட்செல்வங்களையும்,

समाहितायुः – ஸமாஹிதாயு꞉: – நிறைந்த ஆயுளையும்,

अष्टभूतिं – அஷ்டபூ⁴திம்ʼ – அஷ்ட ஐச்வர்யங்களையும்,

अचिरात् – அசிராத் – விரைவில்,

अभ्युपैति – அப்⁴யுபைதி – அடைவான்.

பொருள் :

பலன் :-

எவன் தினந்தோறும் காலையில் மனதில் கணபதியை நினைத்துக்கொண்டு பக்தியுடன் மஹாகணேஷ பஞ்சரத்நத்தை ( ஸ்தோத்ரத்தை ) சொல்லுகிறானோ அவன், நோயற்ற தன்மையையும் ( ஆரோக்கியத்தையும் ), குற்றமில்லாத தன்மையையும், நல்ல கவித்திறனையும், நல்ல மக்கட்செல்வங்களையும், நிறைந்த ஆயுளையும், அஷ்ட ஐச்வர்யங்களையும் விரைவில் அடைவான். 6

இத்துடன் ஸ்ரீ சங்கர பகவத்பாதர்அருளிய ஸ்ரீ மஹாகணேச பஞ்சரத்ந ஸ்தோத்ரம் முற்றும்.

# प्रजल्पति – ப்ரஜல்பதி – ஜல்பனம் என்றால் பொதுவாக உளறுவது என்றாகும். இங்கு இந்த ஸ்தோத்திரத்தைப் படிப்பவன், சம்ஸ்க்ருதம் தெரியாமலோ அரைகுறையாகத் தெரிந்தோ , சற்றே தப்பும் தவறுமாக உச்சரிப்புப் பிழையுடனும் படித்தாலும், அதாவது ப்ரஜல்பதி; பக்தி சிரத்தையுடன் ( ஆத³ரேண ) மனதில் விநாயகரை சிந்தித்து ( ஹ்ருʼதி³ ஸ்மரன் க³ணேஶ்வரம்ʼ )
சொல்லுவானாகில், மேற்கூறிய அனைத்தையும் ( பலன் ) விநாயகரது பரமக்ருபையால் அடைந்திடுவான் என்று கொள்க.

விளக்கவுரை :

இந்த கணேச பஞ்சரத்னம், அஞ்சு ஸ்லோகங்கள், ஒவ்வொண்ணும் ரத்னம்! இந்த பஞ்சரத்னத்துக்கு ஒரு பலஸ்ருதியும் இருக்கு,

महागणेशपञ्चरत्नमादरेण योऽन्वहं
प्रजल्पति प्रभातके हृदि स्मरन् गणेश्वरम् ।
अरोगतामदोषतां सुसाहितीं सुपुत्रतां
समाहितायुरष्टभूतिमभ्युपैति सोऽचिरात् ॥६॥

மஹா கணேச பஞ்சரத்ன மாதரேண யோன்வஹம்
ப்ரஜல்பதி ப்ரபாதகே ஹ்ருதி ஸ்மரன் கணேச்வரம்
அரோகதா மதோஷதாம் ஸுஸாதிஹிதீம் ஸுபுத்ரதாம்
ஸமாஹிதாயுரஷ்ட் பூதிமப்யுபைதி ஸோசிராத்

இந்த கணேசரை, ‘ஹ்ருதி ஸ்மரன்’ – மனசுல த்யானம் பண்ணிண்டு, இந்த பிள்ளையாரோட ரூபம், இருக்கறதுக்குள்ள easyயா மனசுல நிறுத்தக்கூடிய ஒரு ரூபம். அதுவும், இந்த ஸ்லோகத்தையும் படிச்சு, விநாயகர் அகவலையும் படிச்சா,

‘சீதக்களப செந்தாமரை பூம்பாதச்சிலம்பு பல இசை பாட’ ன்னு ஆரம்பிச்சு ஒரு பத்து வரில, அந்த பிள்ளையாரோட உருவத்தை ரொம்ப அழகா ஔவைப் பாட்டி வரைஞ்சுருப்பா , அதை easyயா மனசுல நிறுத்திக்கலாம்.

அந்த கணேசரை மனத்தில் நிறுத்தி, ‘யஹ அன்வஹம்’ – எவனொருவன் தினமும் நிறுத்தி, ‘ப்ரபாதகே’ – விடியற்காலம்பர, இந்த மஹாகணேச பஞ்சரத்னத்தை, ‘ப்ரஜல்பதி’ – ஜபிக்கிறானோ, அவன் ‘அரோகாதாம்’ – அவனுக்கு உடம்புல எந்த வியாதியும் வராது! ‘அதோஷதாம்’ – அவனுடைய தோஷங்களெல்லாம் போய்டும்! ‘ஸுஸாஹிதீம்’ – ‘ஸுஸாஹிதீம்’ங்கறதுக்கு, நல்ல மனைவி அமைவாள் அல்லது நல்ல கணவன் அமைவான்னு அர்த்தம் போட்டிருக்கா, ‘ஸுபுத்ரதாம்’ – நல்ல குழந்தைகள் இருப்பா, ‘ஸமாஹித ஆயு:’ – தீர்க்காயுஸா இருப்பான், ‘அஷ்டபூதிம் அப்யுபைதி’ – எட்டு விபூதிகள்னு இருக்கு, அதாவது கண்ணுக்கு தெரியாம ஆறது, பெரிய உருவமாறது, ரொம்ப லேசாறது, ரொம்ப குண்டாறது, ஆகாசத்துல பறக்கறது, அந்த மாதிரி, அணிமா, கரிமா, லகிமா அப்படில்லாம் இருக்கு, அந்த மாதிரி விபூதிகளெல்லாம் ‘அப்யுபைதி ஸோ‌சிராத்’ – அவனுக்கு வெகு விரைவில் கிடைக்கும் அப்படின்னு ஒரு பலஸ்ருதி சொல்லி இருக்கார்.

Meaning :

Benefits of chanting :

One who (yaH), remembers (smaran), Lord GaNesha (gaNeshvaraM), in the mind (hRdi), and recites (prajalpati) , this stotra (‘mahA gaNesha pancharatnam’) every day (anvahaM) in the morning time (prabhAtake), with devotion (AdareNa).,

he (saH) would get (abhyupaiti), health free of diseases (arogatAM), life without faults (adoShatAM), skills and expertise in education (susAhitIM), good children (suputratAM), long and complete life (samAhitAyuH) and the eight aishvaryas (aShTabhUtiM) soon/without delay (achirAt). 6

Sri Varadaraja Stotram – Sloka 6

Sri Varadaraja Stotram – Sloka 6

॥ श्री वरदराज स्तोत्रम् ॥

|| ஶ்ரீ வரத³ராஜ ஸ்தோத்ரம் ||

|| ŚRĪ VARADARĀJA STOTRAM ||

ब्रह्मकुण्डासन्नदिव्यपुण्यकोटिविमानगः ।
वाणीपत्यर्पितहयवपासुरखिलाधरः ॥ ६॥

ப்³ரஹ்மகுண்டா³ஸன்னதி³வ்யபுண்யகோடிவிமானக³꞉: ।
வாணீபத்யர்பிதஹயவபாஸுரகி²லாத⁴ர꞉: ॥ 6॥

brahmakuṇḍāsannadivyapuṇyakoṭivimānagaḥ ।
vāṇīpatyarpitahayavapāsurakhilādharaḥ ॥ 6॥

பொருள் :

பிரம்மாவின் யாககுண்டத்திற்கு அருகிலிருக்கும் புண்யகோடி விமானத்தில் அமர்ந்தவரும், ஸரஸ்வதியின் கணவரான பிரம்மாவால் கொடுக்கப்பட்ட அச்வத்தின் வபையின் ஈரத்தால் நனைக்கப்பட்ட உதட்டை உடையவரும், ( உடையவருமான வரதராஜப் பெருமாள் நம்மைக் காப்பாராக. ) 6

Meaning :

Oh Lord who sits on the punya koti vimana which is near the fire place of Brahma,

And who has got the wet lips due to the vapas of horse given by lord Brahma. 6

ब्रह्म-कुण्ड-आसन्न-दिव्य-पुण्य-कोटि-विमानगः – ப்³ரஹ்ம-குண்ட³-ஆஸன்ன-தி³வ்ய-புண்ய-கோடி-விமானக³꞉: – பிரம்மாவின் யாககுண்டத்திற்கு அருகிலிருக்கும் புண்யகோடி விமானத்தில் எழுந்தருளியிருப்பவர்,

वाणीपति-अर्पित-हय-वपासुर-खिल-अधरः – வாணீபதி-அர்பித-ஹய-வபாஸுர-கி²ல-அத⁴ர꞉: – ஸரஸ்வதியின் கணவரான பிரம்மாவால் கொடுக்கப்பட்ட அச்வத்தின் வபையின் ஈரத்தால் நனைக்கப்பட்ட உதட்டை உடையவர்.

Durga Stotram by Yudhistirar – Introduction

Durga Stotram by Yudhistirar – Introduction

ஸ்ரீ வேத வியாஸரால் அருளப்பட்டதும் , ஐந்தாவது வேதம் என்று போற்றப்படுவதுமான மஹாபாரதத்தில், விராட பர்வம் மிகவும் முக்கியமானது. தருமருக்கு சோதனைகள் பலவும் ஏற்பட்ட போதிலும், பொறுமையுடன் தர்மநெறி தவறாமல் வாழ்ந்து காட்டிய பர்வம்.

விராட பர்வத்தில் பாண்டவர்களது அஞ்ஞாத வாசத்தின் கதை விளக்கப்படுகிறது. இதில் குரு தௌம்யரின் அறிவுரைகளைக் கேட்டுக் கொண்டபின், யார் யார் எந்த எந்தப் பெயரில் என்ன வேலை செய்து நாள்கடத்தப் போகிறோம் என்று முடிவெடுத்தனர். பின் விராடநகரத்தினுள் பிரவேசிக்கும் முன் துர்கை அன்னையை மனதார வழிபட்ட யுதிஷ்டிரர், தங்களது அஞ்ஞாத வாசம் வெற்றியுடன் நிறைவேறப் பிரார்த்தித்தார். தேவியும் அவர்முன் தோன்றி அனுக்ரஹம் செய்தாள்.

இந்த ஸ்துதி மஹாபாரத விராட பர்வத்தில் எட்டாவது அத்தியாயத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. இதைப் படிப்பவர்க்கும் தேவியின் அருள் கிட்டட்டும்.

विराटनगरं गच्छता युधिष्ठिरेण दुर्गायाः स्तवनम् ।। 1 ।।

[वैशंपायन उवाच।

4-8-1x
विराटनगरं रम्यं गच्छमानो युधिष्ठिरः।
अस्तुवन्मनसा देवीं दुर्गां त्रिभुवनेश्वरीम् ।। 1 ।।

4-8-1a
4-8-1b
यशोदागर्भसंभूतां नारायणवरप्रियाम् ।
नन्दगोपकुले जातां मङ्गल्यां कुलवर्धनीम् ।। 2 ।।

4-8-2a
4-8-2b
कंसविद्रावणकरीमसुराणां क्षयंकरीम्।
शिलातटविनिक्षिप्तामाकाशं प्रति गामिनीम् ।। 3 ।।

4-8-3a
4-8-3b
वासुदेवस्य भगिनीं दिव्यमाल्यविभूषिताम्।
दिव्याम्बरधरां देवीं खङ्गखेटकधारिणीम् ।। 4 ।।

4-8-4a
4-8-4b
भारावतरणे पुण्ये ये स्मरन्ति सदा शिवाम् ।
तान्वै तारयते पापात्पङ्के गामिव दुर्बलाम् ।। 5 ।।

4-8-5a
4-8-5b
स्तोतुं प्रचक्रमे भूयो विविधैः स्तोत्रसंभवैः ।
आमन्त्र्य दर्शनाकाङ्क्षी राजा देवीं सहानुजः ।। 6 ।।

4-8-6a
4-8-6b
नमोस्तु वरदे कृष्णे कुमारि ब्रह्मचारिणि ।
बालार्कसदृशाकारे पूर्णचन्द्रनिभानने ।। 7 ।।

4-8-7a
4-8-7b
चतुर्भुजे चतुर्वक्रे पीनश्रोणिपयोधरे।
मयूरपिच्छवलये केयूराङ्गदधारिणि ।। 8 ।।

4-8-8a
4-8-8b
भासि देवि यथा पद्मा नारायणपरिग्रहः ।
स्वरूपं ब्रह्मचर्यं च विशदं तव खेचरि ।। 9 ।।

4-8-9a
4-8-9b
कृष्णच्छविसमा कृष्णा संकर्षणसमानना ।
बिभ्रती विपुलौ बाहु शक्रध्वजसमुच्छ्रयौ ।। 10 ।।

4-8-10a
4-8-10b
पात्री च पङ्कजी घण्टी स्त्री विशुद्धा च या भुवि ।
पाशं धनुर्महाचक्रं विविधान्यायुधानि च ।। 11 ।।

4-8-11a
4-8-11b
कुण्डलाभ्यां सुपूर्णाभ्यां कर्णाभ्यां च विभूषिता ।
चन्द्रविस्पर्धिना देवि मुखेन त्वं विराजसे ।। 12 ।।

4-8-12a
4-8-12b
मुकुटेन विचित्रेण केशबन्धेन शोभिना।
भुजङ्गाभोगवासेन श्रोणिसूत्रेण राजता ।। 13 ।।

4-8-13a
4-8-13b
विभ्राजसे चाऽऽबद्धेन भोगेनेवेह मन्दरः।
ध्वजेन शिखिपिच्छानामुच्छ्रितेन विराजसे ।। 14 ।।

4-8-14a
4-8-14b
कौमारं व्रतमास्थाय त्रिदिवं पावितं त्वया।
तेन त्वं स्तूयसे देवि त्रिदशैः पूज्यसेऽपि च ।। 15 ।।

4-8-15a
4-8-15b
त्रैलोक्यरक्षणार्थाय महिषासुरनाशिनि ।
प्रसन्ना मे सुरश्रेष्ठे दयां कुरु शिवा भव ।। 16 ।।

4-8-16a
4-8-16b
जया त्वं विजया चैव संग्रामे च जयप्रदा।
ममापि विजयं देहि वरदा त्वं च सांप्रतम् ।। 17 ।।

4-8-17a
4-8-17b
विन्ध्ये चैव नगश्रेष्ठे तव स्थानं हि शाश्वतम्।
कालि कालि महाकालि शीधुमांसपशुप्रिये ।। 18 ।।

4-8-18a
4-8-18b
कृतानुयात्रा भूतैस्त्वं वरदा कामचारिणी।
भारावतारे ये च त्वां संस्मरिष्यन्ति मानवाः ।। 19 ।।

4-8-19a
4-8-19b
प्रणमन्ति च ये त्वां हि प्रभाते तु नरा भुवि ।
न तेषां दुर्लभं किंचित्पुत्रतो धनतोपि वा ।। 20 ।।

4-8-20a
4-8-20b
दुर्गात्तारयसे दुर्गे तत्त्वं दुर्गा स्मृता जनैः ।
कान्तारेष्ववसन्नानां मग्रानां च महार्णवे।
दस्युभिर्वा निरुद्धानां त्वं गतिः परमा नृणाम् ।। 21 ।।

4-8-21a
4-8-21b
4-8-21c
जलप्रतरणे चैव कान्तारेष्वटवीषु च।
ये स्मरन्ति महादेवि न च सीदन्ति ते नराः ।। 22 ।।

4-8-22a
4-8-22b
त्वं कीर्तिः श्रीर्धृतिः सिद्धिर्ह्रीर्विद्या संततिर्मतिः।
संध्या रात्रिः प्रभा निद्रा ज्योत्स्ना कांतिःक्षमादया ।। 23 ।।

4-8-23a
4-8-23b
नृणां च बन्धनं मोहं पुत्रनाशं धनक्षयम्।
व्याधिं मृत्युं भयं चैव पूजिता नाशयिष्यसि ।। 24 ।।

4-8-24a
4-8-24b
सोहं राज्यात्परिभ्रष्टः शरणं त्वां प्रपन्नवान् ।
प्रणतश्च यथा मूर्ध्ना तव देवि सुरेश्वरि ।। 25 ।।

4-8-25a
4-8-25b
त्राहि मां पद्मपत्राक्षि सत्ये सत्या भवस्व नः।
शरणं भव मे दुर्गे शरण्ये भक्तवत्सले ।। 26 ।।

4-8-26a
4-8-26b
एवं स्तुता हि सा देवी दर्शयामास पाण्डवम् ।
उपगम्य तु राजानमिदं वचनमब्रवीत् ।। 27 ।।

4-8-27a
4-8-27b
देव्युवाच ।

4-8-28x
शृणु राजन्महाबाहो मदीयं वचनं प्रभो।
भविष्यत्यचिरादेव संग्रामे विजयस्तव ।। 28 ।।

4-8-28a
4-8-28b
मम प्रसादान्निर्जित्य हत्वा कौरववाहिनीम् ।
राज्यं निष्कण्टकं कृत्वा भोक्ष्यसे मेदिनीं पुनः ।। 29 ।।

4-8-29a
4-8-29b
भ्रातृभिः सहितो राजन्प्रीतिं प्राप्स्यसि पुष्कलाम् ।
मत्प्रसादाच्च ते सौख्यमारोग्यं च भविष्यति ।। 30 ।।

4-8-30a
4-8-30b
ये च संकीर्तयिष्यन्ति लोके विगतकल्मषाः।
तेषां तुष्टा प्रदास्यामि राज्यमायुर्वपुः सुतम् ।। 31 ।।

4-8-31a
4-8-31b
प्रवासे नगरे वाऽपि संग्रामे शत्रुसंकटे ।
अटव्यां दुर्गकान्तारे सागरे गहने गिरौ ।। 32 ।।

4-8-32a
4-8-32b
ये स्मरिष्यन्ति मां राजन्यथाऽहं भवता स्मृता ।
न तेषां दुर्लभं किंचितस्मिँल्लोके भविष्यति ।। 33 ।।

4-8-33a
4-8-33b
इदं स्तोत्रवरं भक्त्या शृणुयाद्वा पठेत वा।
तस्य सर्वाणि कार्याणि सिद्धिं यास्यन्ति पाण्डवाः ।। 34 ।।

4-8-34a
4-8-34b
मत्प्रसादाच्च वः सर्वान्विराटनगरे स्थितान् ।
न प्रज्ञास्यन्ति कुरको नरा वा तन्निवासिनः ।। 35 ।।

4-8-35a
4-8-35b
इत्युक्त्वा वरदा देवी युधिष्ठिरमरिंदमम्।
रक्षां कृत्वा च पाण्डूनां तत्रैवान्तरधीयत ।।] 36 ।।

4-8-36a
4-8-36b
।। इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि
पाण्डवप्रवेशपर्वणि अष्टमोऽध्यायः ।। 8 ।।

விராடனக³ரம்ʼ க³ச்ச²தா யுதி⁴ஷ்டி²ரேண து³ர்கா³யா꞉: ஸ்தவனம் ॥ 1 ॥

[வைஶம்பாயன உவாச।

4-8-1x
விராடனக³ரம்ʼ ரம்யம்ʼ க³ச்ச²மானோ யுதி⁴ஷ்டி²ர꞉:।
அஸ்துவன்மனஸா தே³வீம்ʼ து³ர்கா³ம்ʼ த்ரிபு⁴வனேஶ்வரீம் ॥ 1 ॥

4-8-1a
4-8-1b
யஶோதா³க³ர்ப⁴ஸம்பூ⁴தாம்ʼ நாராயணவரப்ரியாம் ।
நந்த³கோ³பகுலே ஜாதாம்ʼ மங்க³ல்யாம்ʼ குலவர்த⁴னீம் ॥ 2 ॥

4-8-2a
4-8-2b
கம்ʼஸவித்³ராவணகரீமஸுராணாம்ʼ க்ஷயங்கரீம்।
ஶிலாதடவினிக்ஷிப்தாமாகாஶம்ʼ ப்ரதி கா³மினீம் ॥ 3 ॥

4-8-3a
4-8-3b
வாஸுதே³வஸ்ய ப⁴கி³னீம்ʼ தி³வ்யமால்யவிபூ⁴ஷிதாம்।
தி³வ்யாம்ப³ரத⁴ராம்ʼ தே³வீம்ʼ க²ங்க³கே²டகதா⁴ரிணீம் ॥ 4 ॥

4-8-4a
4-8-4b
பா⁴ராவதரணே புண்யே யே ஸ்மரந்தி ஸதா³ ஶிவாம் ।
தான்வை தாரயதே பாபாத்பங்கே கா³மிவ து³ர்ப³லாம் ॥ 5 ॥

4-8-5a
4-8-5b
ஸ்தோதும்ʼ ப்ரசக்ரமே பூ⁴யோ விவிதை⁴꞉: ஸ்தோத்ரஸம்ப⁴வை꞉: ।
ஆமந்த்ர்ய த³ர்ஶனாகாங்க்ஷீ ராஜா தே³வீம்ʼ ஸஹானுஜ꞉: ॥ 6 ॥

4-8-6a
4-8-6b
நமோஸ்து வரதே³ க்ருʼஷ்ணே குமாரி ப்³ரஹ்மசாரிணி ।
பா³லார்கஸத்³ருʼஶாகாரே பூர்ணசந்த்³ரனிபா⁴னனே ॥ 7 ॥

4-8-7a
4-8-7b
சதுர்பு⁴ஜே சதுர்வக்ரே பீனஶ்ரோணிபயோத⁴ரே।
மயூரபிச்ச²வலயே கேயூராங்க³த³தா⁴ரிணி ॥ 8 ॥

4-8-8a
4-8-8b
பா⁴ஸி தே³வி யதா² பத்³மா நாராயணபரிக்³ரஹ꞉: ।
ஸ்வரூபம்ʼ ப்³ரஹ்மசர்யம்ʼ ச விஶத³ம்ʼ தவ கே²சரி ॥ 9 ॥

4-8-9a
4-8-9b
க்ருʼஷ்ணச்ச²விஸமா க்ருʼஷ்ணா ஸங்கர்ஷணஸமானநா ।
பி³ப்⁴ரதீ விபுலௌ பா³ஹு ஶக்ரத்⁴வஜஸமுச்ச்²ரயௌ ॥ 10 ॥

4-8-10a
4-8-10b
பாத்ரீ ச பங்கஜீ க⁴ண்டீ ஸ்த்ரீ விஶுத்³தா⁴ ச யா பு⁴வி ।
பாஶம்ʼ த⁴னுர்மஹாசக்ரம்ʼ விவிதா⁴ன்யாயுதா⁴னி ச ॥ 11 ॥

4-8-11a
4-8-11b
குண்ட³லாப்⁴யாம்ʼ ஸுபூர்ணாப்⁴யாம்ʼ கர்ணாப்⁴யாம்ʼ ச விபூ⁴ஷிதா ।
சந்த்³ரவிஸ்பர்தி⁴னா தே³வி முகே²ன த்வம்ʼ விராஜஸே ॥ 12 ॥

4-8-12a
4-8-12b
முகுடேன விசித்ரேண கேஶப³ந்தே⁴ன ஶோபி⁴னா।
பு⁴ஜங்கா³போ⁴க³வாஸேன ஶ்ரோணிஸூத்ரேண ராஜதா ॥ 13 ॥

4-8-13a
4-8-13b
விப்⁴ராஜஸே சா(ஆ)ப³த்³தே⁴ன போ⁴கே³னேவேஹ மந்த³ர꞉:।
த்⁴வஜேன ஶிகி²பிச்சா²னாமுச்ச்²ரிதேன விராஜஸே ॥ 14 ॥

4-8-14a
4-8-14b
கௌமாரம்ʼ வ்ரதமாஸ்தா²ய த்ரிதி³வம்ʼ பாவிதம்ʼ த்வயா।
தேன த்வம்ʼ ஸ்தூயஸே தே³வி த்ரித³ஶை꞉: பூஜ்யஸே(அ)பி ச ॥ 15 ॥

4-8-15a
4-8-15b
த்ரைலோக்யரக்ஷணார்தா²ய மஹிஷாஸுரனாஶினி ।
ப்ரஸன்னா மே ஸுரஶ்ரேஷ்டே² த³யாம்ʼ குரு ஶிவா ப⁴வ ॥ 16 ॥

4-8-16a
4-8-16b
ஜயா த்வம்ʼ விஜயா சைவ ஸங்க்³ராமே ச ஜயப்ரதா³।
மமாபி விஜயம்ʼ தே³ஹி வரதா³ த்வம்ʼ ச ஸாம்ப்ரதம் ॥ 17 ॥

4-8-17a
4-8-17b
விந்த்⁴யே சைவ நக³ஶ்ரேஷ்டே² தவ ஸ்தா²னம்ʼ ஹி ஶாஶ்வதம்।
காலி காலி மஹாகாலி ஶீது⁴மாம்ʼஸபஶுப்ரியே ॥ 18 ॥

4-8-18a
4-8-18b
க்ருʼதானுயாத்ரா பூ⁴தைஸ்த்வம்ʼ வரதா³ காமசாரிணீ।
பா⁴ராவதாரே யே ச த்வாம்ʼ ஸம்ʼஸ்மரிஷ்யந்தி மானவா꞉: ॥ 19 ॥

4-8-19a
4-8-19b
ப்ரணமந்தி ச யே த்வாம்ʼ ஹி ப்ரபா⁴தே து நரா பு⁴வி ।
ந தேஷாம்ʼ து³ர்லப⁴ம்ʼ கிஞ்சித்புத்ரதோ த⁴னதோபி வா ॥ 20 ॥

4-8-20a
4-8-20b
து³ர்கா³த்தாரயஸே து³ர்கே³ தத்த்வம்ʼ து³ர்கா³ ஸ்ம்ருʼதா ஜனை꞉: ।
காந்தாரேஷ்வவஸன்னானாம்ʼ மக்³ரானாம்ʼ ச மஹார்ணவே।
த³ஸ்யுபி⁴ர்வா நிருத்³தா⁴னாம்ʼ த்வம்ʼ க³தி꞉: பரமா ந்ருʼணாம் ॥ 21 ॥

4-8-21a
4-8-21b
4-8-21c
ஜலப்ரதரணே சைவ காந்தாரேஷ்வடவீஷு ச।
யே ஸ்மரந்தி மஹாதே³வி ந ச ஸீத³ந்தி தே நரா꞉: ॥ 22 ॥

4-8-22a
4-8-22b
த்வம்ʼ கீர்தி꞉: ஶ்ரீர்த்⁴ருʼதி꞉: ஸித்³தி⁴ர்ஹ்ரீர்வித்³யா ஸந்ததிர்மதி꞉:।
ஸந்த்⁴யா ராத்ரி꞉: ப்ரபா⁴ நித்³ரா ஜ்யோத்ஸ்னா காந்தி꞉:க்ஷமாத³யா ॥ 23 ॥

4-8-23a
4-8-23b
ந்ருʼணாம்ʼ ச ப³ந்த⁴னம்ʼ மோஹம்ʼ புத்ரனாஶம்ʼ த⁴னக்ஷயம்।
வ்யாதி⁴ம்ʼ ம்ருʼத்யும்ʼ ப⁴யம்ʼ சைவ பூஜிதா நாஶயிஷ்யஸி ॥ 24 ॥

4-8-24a
4-8-24b
ஸோஹம்ʼ ராஜ்யாத்பரிப்⁴ரஷ்ட꞉: ஶரணம்ʼ த்வாம்ʼ ப்ரபன்னவான் ।
ப்ரணதஶ்ச யதா² மூர்த்⁴னா தவ தே³வி ஸுரேஶ்வரி ॥ 25 ॥

4-8-25a
4-8-25b
த்ராஹி மாம்ʼ பத்³மபத்ராக்ஷி ஸத்யே ஸத்யா ப⁴வஸ்வ ந꞉:।
ஶரணம்ʼ ப⁴வ மே து³ர்கே³ ஶரண்யே ப⁴க்தவத்ஸலே ॥ 26 ॥

4-8-26a
4-8-26b
ஏவம்ʼ ஸ்துதா ஹி ஸா தே³வீ த³ர்ஶயாமாஸ பாண்ட³வம் ।
உபக³ம்ய து ராஜானமித³ம்ʼ வசனமப்³ரவீத் ॥ 27 ॥

4-8-27a
4-8-27b
தே³வ்யுவாச ।

4-8-28x
ஶ்ருʼணு ராஜன்மஹாபா³ஹோ மதீ³யம்ʼ வசனம்ʼ ப்ரபோ⁴।
ப⁴விஷ்யத்யசிராதே³வ ஸங்க்³ராமே விஜயஸ்தவ ॥ 28 ॥

4-8-28a
4-8-28b
மம ப்ரஸாதா³ன்னிர்ஜித்ய ஹத்வா கௌரவவாஹினீம் ।
ராஜ்யம்ʼ நிஷ்கண்டகம்ʼ க்ருʼத்வா போ⁴க்ஷ்யஸே மேதி³னீம்ʼ புன꞉: ॥ 29 ॥

4-8-29a
4-8-29b
ப்⁴ராத்ருʼபி⁴꞉: ஸஹிதோ ராஜன்ப்ரீதிம்ʼ ப்ராப்ஸ்யஸி புஷ்கலாம் ।
மத்ப்ரஸாதா³ச்ச தே ஸௌக்²யமாரோக்³யம்ʼ ச ப⁴விஷ்யதி ॥ 30 ॥

4-8-30a
4-8-30b
யே ச ஸங்கீர்தயிஷ்யந்தி லோகே விக³தகல்மஷா꞉।
தேஷாம்ʼ துஷ்டா ப்ரதா³ஸ்யாமி ராஜ்யமாயுர்வபு꞉: ஸுதம் ॥ 31 ॥

4-8-31a
4-8-31b
ப்ரவாஸே நக³ரே வா(அ)பி ஸங்க்³ராமே ஶத்ருஸங்கடே ।
அடவ்யாம்ʼ து³ர்க³காந்தாரே ஸாக³ரே க³ஹனே கி³ரௌ ॥ 32 ॥

4-8-32a
4-8-32b
யே ஸ்மரிஷ்யந்தி மாம்ʼ ராஜன்யதா²(அ)ஹம்ʼ ப⁴வதா ஸ்ம்ருʼதா ।
ந தேஷாம்ʼ து³ர்லப⁴ம்ʼ கிஞ்சிதஸ்மிம்ˮல்லோகே ப⁴விஷ்யதி ॥ 33 ॥

4-8-33a
4-8-33b
இத³ம்ʼ ஸ்தோத்ரவரம்ʼ ப⁴க்த்யா ஶ்ருʼணுயாத்³வா படே²த வா।
தஸ்ய ஸர்வாணி கார்யாணி ஸித்³தி⁴ம்ʼ யாஸ்யந்தி பாண்ட³வா꞉: ॥ 34 ॥

4-8-34a
4-8-34b
மத்ப்ரஸாதா³ச்ச வ꞉: ஸர்வான்விராடனக³ரே ஸ்தி²தான் ।
ந ப்ரஜ்ஞாஸ்யந்தி குரகோ நரா வா தன்னிவாஸின꞉: ॥ 35 ॥

4-8-35a
4-8-35b
இத்யுக்த்வா வரதா³ தே³வீ யுதி⁴ஷ்டி²ரமரிந்த³மம்।
ரக்ஷாம்ʼ க்ருʼத்வா ச பாண்டூ³னாம்ʼ தத்ரைவாந்தரதீ⁴யத ॥] 36 ॥

4-8-36a
4-8-36b
॥ இதி ஶ்ரீமன்மஹாபா⁴ரதே விராடபர்வணி
பாண்ட³வப்ரவேஶபர்வணி அஷ்டமோ(அ)த்⁴யாய꞉: ॥ 8 ॥

virāṭanagaraṃ gacchatā yudhiṣṭhireṇa durgāyāḥ stavanam ।। 1 ।।

[vaiśaṃpāyana uvāca।

4-8-1x
virāṭanagaraṃ ramyaṃ gacchamāno yudhiṣṭhiraḥ।
astuvanmanasā devīṃ durgāṃ tribhuvaneśvarīm ।। 1 ।।

4-8-1a
4-8-1b
yaśodāgarbhasaṃbhūtāṃ nārāyaṇavarapriyām ।
nandagopakule jātāṃ maṅgalyāṃ kulavardhanīm ।। 2 ।।

4-8-2a
4-8-2b
kaṃsavidrāvaṇakarīmasurāṇāṃ kṣayaṃkarīm।
śilātaṭavinikṣiptāmākāśaṃ prati gāminīm ।। 3 ।।

4-8-3a
4-8-3b
vāsudevasya bhaginīṃ divyamālyavibhūṣitām।
divyāmbaradharāṃ devīṃ khaṅgakheṭakadhāriṇīm ।। 4 ।।

4-8-4a
4-8-4b
bhārāvataraṇe puṇye ye smaranti sadā śivām ।
tānvai tārayate pāpātpaṅke gāmiva durbalām ।। 5 ।।

4-8-5a
4-8-5b
stotuṃ pracakrame bhūyo vividhaiḥ stotrasaṃbhavaiḥ ।
āmantrya darśanākāṅkṣī rājā devīṃ sahānujaḥ ।। 6 ।।

4-8-6a
4-8-6b
namostu varade kṛṣṇe kumāri brahmacāriṇi ।
bālārkasadṛśākāre pūrṇacandranibhānane ।। 7 ।।

4-8-7a
4-8-7b
caturbhuje caturvakre pīnaśroṇipayodhare।
mayūrapicchavalaye keyūrāṅgadadhāriṇi ।। 8 ।।

4-8-8a
4-8-8b
bhāsi devi yathā padmā nārāyaṇaparigrahaḥ ।
svarūpaṃ brahmacaryaṃ ca viśadaṃ tava khecari ।। 9 ।।

4-8-9a
4-8-9b
kṛṣṇacchavisamā kṛṣṇā saṃkarṣaṇasamānanā ।
bibhratī vipulau bāhu śakradhvajasamucchrayau ।। 10 ।।

4-8-10a
4-8-10b
pātrī ca paṅkajī ghaṇṭī strī viśuddhā ca yā bhuvi ।
pāśaṃ dhanurmahācakraṃ vividhānyāyudhāni ca ।। 11 ।।

4-8-11a
4-8-11b
kuṇḍalābhyāṃ supūrṇābhyāṃ karṇābhyāṃ ca vibhūṣitā ।
candravispardhinā devi mukhena tvaṃ virājase ।। 12 ।।

4-8-12a
4-8-12b
mukuṭena vicitreṇa keśabandhena śobhinā।
bhujaṅgābhogavāsena śroṇisūtreṇa rājatā ।। 13 ।।

4-8-13a
4-8-13b
vibhrājase cā”baddhena bhogeneveha mandaraḥ।
dhvajena śikhipicchānāmucchritena virājase ।। 14 ।।

4-8-14a
4-8-14b
kaumāraṃ vratamāsthāya tridivaṃ pāvitaṃ tvayā।
tena tvaṃ stūyase devi tridaśaiḥ pūjyase’pi ca ।। 15 ।।

4-8-15a
4-8-15b
trailokyarakṣaṇārthāya mahiṣāsuranāśini ।
prasannā me suraśreṣṭhe dayāṃ kuru śivā bhava ।। 16 ।।

4-8-16a
4-8-16b
jayā tvaṃ vijayā caiva saṃgrāme ca jayapradā।
mamāpi vijayaṃ dehi varadā tvaṃ ca sāṃpratam ।। 17 ।।

4-8-17a
4-8-17b
vindhye caiva nagaśreṣṭhe tava sthānaṃ hi śāśvatam।
kāli kāli mahākāli śīdhumāṃsapaśupriye ।। 18 ।।

4-8-18a
4-8-18b
kṛtānuyātrā bhūtaistvaṃ varadā kāmacāriṇī।
bhārāvatāre ye ca tvāṃ saṃsmariṣyanti mānavāḥ ।। 19 ।।

4-8-19a
4-8-19b
praṇamanti ca ye tvāṃ hi prabhāte tu narā bhuvi ।
na teṣāṃ durlabhaṃ kiṃcitputrato dhanatopi vā ।। 20 ।।

4-8-20a
4-8-20b
durgāttārayase durge tattvaṃ durgā smṛtā janaiḥ ।
kāntāreṣvavasannānāṃ magrānāṃ ca mahārṇave।
dasyubhirvā niruddhānāṃ tvaṃ gatiḥ paramā nṛṇām ।। 21 ।।

4-8-21a
4-8-21b
4-8-21c
jalaprataraṇe caiva kāntāreṣvaṭavīṣu ca।
ye smaranti mahādevi na ca sīdanti te narāḥ ।। 22 ।।

4-8-22a
4-8-22b
tvaṃ kīrtiḥ śrīrdhṛtiḥ siddhirhrīrvidyā saṃtatirmatiḥ।
saṃdhyā rātriḥ prabhā nidrā jyotsnā kāṃtiḥkṣamādayā ।। 23 ।।

4-8-23a
4-8-23b
nṛṇāṃ ca bandhanaṃ mohaṃ putranāśaṃ dhanakṣayam।
vyādhiṃ mṛtyuṃ bhayaṃ caiva pūjitā nāśayiṣyasi ।। 24 ।।

4-8-24a
4-8-24b
sohaṃ rājyātparibhraṣṭaḥ śaraṇaṃ tvāṃ prapannavān ।
praṇataśca yathā mūrdhnā tava devi sureśvari ।। 25 ।।

4-8-25a
4-8-25b
trāhi māṃ padmapatrākṣi satye satyā bhavasva naḥ।
śaraṇaṃ bhava me durge śaraṇye bhaktavatsale ।। 26 ।।

4-8-26a
4-8-26b
evaṃ stutā hi sā devī darśayāmāsa pāṇḍavam ।
upagamya tu rājānamidaṃ vacanamabravīt ।। 27 ।।

4-8-27a
4-8-27b
devyuvāca ।

4-8-28x
śṛṇu rājanmahābāho madīyaṃ vacanaṃ prabho।
bhaviṣyatyacirādeva saṃgrāme vijayastava ।। 28 ।।

4-8-28a
4-8-28b
mama prasādānnirjitya hatvā kauravavāhinīm ।
rājyaṃ niṣkaṇṭakaṃ kṛtvā bhokṣyase medinīṃ punaḥ ।। 29 ।।

4-8-29a
4-8-29b
bhrātṛbhiḥ sahito rājanprītiṃ prāpsyasi puṣkalām ।
matprasādācca te saukhyamārogyaṃ ca bhaviṣyati ।। 30 ।।

4-8-30a
4-8-30b
ye ca saṃkīrtayiṣyanti loke vigatakalmaṣāḥ।
teṣāṃ tuṣṭā pradāsyāmi rājyamāyurvapuḥ sutam ।। 31 ।।

4-8-31a
4-8-31b
pravāse nagare vā’pi saṃgrāme śatrusaṃkaṭe ।
aṭavyāṃ durgakāntāre sāgare gahane girau ।। 32 ।।

4-8-32a
4-8-32b
ye smariṣyanti māṃ rājanyathā’haṃ bhavatā smṛtā ।
na teṣāṃ durlabhaṃ kiṃcitasmim̐lloke bhaviṣyati ।। 33 ।।

4-8-33a
4-8-33b
idaṃ stotravaraṃ bhaktyā śṛṇuyādvā paṭheta vā।
tasya sarvāṇi kāryāṇi siddhiṃ yāsyanti pāṇḍavāḥ ।। 34 ।।

4-8-34a
4-8-34b
matprasādācca vaḥ sarvānvirāṭanagare sthitān ।
na prajñāsyanti kurako narā vā tannivāsinaḥ ।। 35 ।।

4-8-35a
4-8-35b
ityuktvā varadā devī yudhiṣṭhiramariṃdamam।
rakṣāṃ kṛtvā ca pāṇḍūnāṃ tatraivāntaradhīyata ।।] 36 ।।

4-8-36a
4-8-36b
।। iti śrīmanmahābhārate virāṭaparvaṇi
pāṇḍavapraveśaparvaṇi aṣṭamo’dhyāyaḥ ।। 8 ।।

Sri Gurave Namah – Introduction

Sri Gurave Namah – Introduction

மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்ற வரிசையில், நம்மைப் பெற்ற தாய் தந்தையருக்கு அடுத்த நிலையில் வைத்துப் பூஜிக்கத் தகுந்தவர், நம்மைப் பெறாமல் பெற்று, ஞானாசானாக நல்லறிவு புகட்டி, இறைவனை அடையும் பாதையை நமக்குக் காட்டிக் கொடுத்து, நம் வாழ்வின் பயனை அடையச் செய்யும் சத்குருநாதனே ஆவார். குருவருள் இல்லையேல் திருவருள் கிடைப்பது கடினம்.

நமக்கு நல்ல விஷயங்களை கற்றுக் கொடுக்கும் அனைவரும் குரு ஸ்தானத்தில் வைத்து மதிக்கப்பட வேண்டியவர்கள். ஆனால் யாரொருவர் ‘நாம் யார்?’ என அறியும் ஞானப் பாதையின் கதவுகளை ஒருவருக்குத் திறந்து வைக்கிறாரோ அவரே ‘ஸத்குரு’ என்னும் திருநாமத்தால் அறியப்படுபவர்.

‘குரு’ என்பவர், தந்தைக்குச் சமானமாகவும், குருவின் மனைவி, தாய்க்குச் சமமாகவும், குருவின் குழந்தைகள், சகோதர சகோதரியருக்குச் சமானமாகவும் மதிக்கப்படவேண்டியவர்கள் என்பது வேதவாக்கியம். அகக்கண்களைத் திறந்து வைத்து, அஞ்ஞான இருளில் மூழ்கியிருக்கும் உள்ளத்தில் ஞான ஒளியேற்றி, இகபர நலன்களனைத்தும் ஒருவருக்குக் கிடைக்க உதவுபவர் குருவே ஆவார்.

நம் இந்து தர்மத்தில், ஆசாரியர்களுக்கும், குருமார்களுக்கும் இருக்கும் சிறப்பு அளவிடமுடியாதது. குரு சிஷ்ய பரம்பரை, மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. பெரும்பாலான குடும்பங்களில், குலதெய்வம் போல் குருபீடமும் இருக்கிறது. நம் சனாதன மதத்தின் நிலையான தூண்களான வேதங்கள், உபநிடதங்கள், புராணங்கள், தரிசனங்கள் யாவும், குருமுகமாகவே, வழிவழியாக உபதேசிக்கப்பட்டு, நம்மை அடைந்துள்ளன. பழங்காலத்தில், குருவின் இல்லத்திலேயே சிஷ்யர்கள் தங்கியிருந்து, குருவுக்கு பணிவிடைகள் செய்து, அவர்களிடமிருந்து கல்வி கற்பது வழக்கம்.

சொல்லில் அடங்கா மகிமை பொருந்திய குருவின் சிறப்புகள், அவரைப் பூஜிக்கும் முறை, சத்குருவை அடைந்தவர் பெறும் நன்மைகள் என அனைத்தையும் தெளிவாக உரைக்கும் நூலே ‘ஸ்ரீ குரு கீதை’. இது வியாச மகாமுனிவரால் இயற்றப்பட்டது. இது புராணங்களில் பெரியதான ‘ஸ்காந்த புராணத்’தில், உத்தர காண்டத்தில், ஸ்ரீ உமாமகேஸ்வர சம்வாத(உரையாடல்) ரூபமாக அமைந்துள்ளது. 182 ஸ்லோகங்களைக் கொண்டதாக ஸ்ரீகுருகீதை அமைந்துள்ளது.

ஸ்ரீ குருகீதையை, ஸூத பௌராணிகர், சௌனகர் முதலான ரிஷிகளுக்கு, அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டதன் பேரில், உபதேசித்தார். அவர்கள் மூலமாக, இந்த அரிய துதியானது உலகமெங்கும் பரவலாயிற்று.

‘தினமும் காலையில், நம் ஆன்ம முன்னேற்றத்திற்காக, நாம் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் சத்குருநாதரை, நம் சிரத்தில், வரத, அபய முத்திரைகளோடு கூடிய கரங்களை உடையவராக தியானிக்க வேண்டும். அவரையே எல்லா தேவர்களின் ஸ்வரூபமாகக் கருதி, மானசீகமாக நமஸ்கரிக்க வேண்டும். அவருடைய பாதாரவிந்தங்களில் இருந்து பெருகி ஓடும் தீர்த்தம், சதா சர்வகாலமும் நம் சிரத்தில் விழுந்து கொண்டு இருப்பது போலக் கருதி வணங்க வேண்டும். அந்த தீர்த்தமானது, நம் அகத்தையும் புறத்தையும் தூய்மைப்படுத்துவதாகப் பாவனை செய்ய வேண்டும். இதனால், உள்ளம் துலங்கி, மாசு மறுவற்ற ஸ்படிகம் போல் ஆகிறது’ என்று குருகீதையின் த்யான ஸ்லோகம் கூறுகிறது.

இனி, ஸ்ரீகுருகீதையில், முதல் அத்யாயத்தில், ” ஸ்ரீ குரவே நம: ” என்னும் பதத்துடன் முடிகின்ற ச்லோகங்களின் தொகுப்பைப் (57 – 85) பார்க்கலாம்.

संसारवृक्षमारूढाः पतन्ति नरकार्णवे ।
यस्तानुद्धरते सर्वान् तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ५७॥

गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवो महेश्वरः ।
गुरुरेव परं ब्रह्म तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ५८॥

अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानाञ्जनशलाकया ।
चक्षुरुन्मीलितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ५९॥

अखण्डमण्डलाकारं व्याप्तं येन चराचरम् ।
तत्पदं दर्शितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६०॥

स्थावरं जङ्गमं व्याप्तं यत्किञ्चित्सचराचरम् ।
त्वंपदं दर्शितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६१॥

चिन्मयं व्यापितं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
असित्वं दर्शितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६२॥

निमिषन्निमिषार्ध्वाद्वा यद्वाक्यादै विमुच्यते ।
स्वात्मानं शिवमालोक्य तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६३॥

चैतन्यं शाश्वतं शांतं व्योमातीतं निरञ्जनम् ।
नादबिन्दुकलातीतं तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६४॥

निर्गुणं निर्मलं शान्तं जंगमं स्थिरमेव च ।
व्याप्तं येन जगत्सर्वं तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६५॥

स पिता स च मे माता स बन्धुः स च देवता ।
संसारमोहनाशाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६६॥

यत्सत्त्वेन जगत्सत्यं यत्प्रकाशेन भाति तत् ।
यदानन्देन नन्दन्ति तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६७॥

यस्मिन्स्थितमिदं सर्वं भाति यद्भानरूपतः ।
प्रियं पुत्रादि यत्प्रीत्या तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६८॥

येनेदं दर्शितं तत्त्वं चित्तचैत्यादिकं तथा ।
जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यादि तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ६९॥

यस्य ज्ञानमिदं विश्वं न दृश्यं भिन्नभेदतः ।
सदैकरूपरूपाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७०॥

यस्य ज्ञातं मतं तस्य मतं यस्य न वेद सः ।
अनन्यभावभावाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७१॥

यस्मै कारणरूपाय कार्यरूपेण भाति यत् ।
कार्यकारणरूपाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७२॥

नानारूपमिदं विश्वं न केनाप्यस्ति भिन्नता ।
कार्यकारणरूपाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७३॥

ज्ञानशक्तिसमारूढतत्त्वमालाविभूषणे ।
भुक्तिमुक्तिप्रदात्रे च तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७४॥

अनेकजन्मसम्प्राप्तकर्मबन्धविदाहिने ।
ज्ञानानिलप्रभावेन तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७५॥

शोषणं भवसिन्धोश्च दीपनं क्षरसम्पदाम् ।
गुरोः पादोदकं यस्य तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७६॥

न गुरोरधिकं तत्त्वं न गुरोरधिकं तपः ।
न गुरोरधिकं ज्ञानं तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७७॥

मन्नाथः श्रीजगन्नाथो मद्गुरुः श्रीजगद्गुरुः ।
ममात्मा सर्वभूतात्मा तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७८॥

गुरुरादिरनादिश्च गुरुः परमदैवतम् ।
गुरुमन्त्रसमो नास्ति तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ७९॥

एक एव परो बन्धुर्विषमे समुपस्थिते ।
गुरुः सकलधर्मात्मा तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ८०॥

गुरुमध्ये स्थितं विश्वं विश्वमध्ये स्थितो गुरुः ।
गुरुर्विश्वं न चान्योऽस्ति तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ८१॥

भवारण्यप्रविष्टस्य दिङ्मोहभ्रान्तचेतसः ।
येन सन्दर्शितः पन्थाः तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ८२॥

तापत्रयाग्नितप्तनामशान्तप्राणिनां भुवि ।
यस्य पादोदकं गङ्गा तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ८३॥

अज्ञानेनाहिना गृहस्थाः प्राणिनस्तान‌् चिकित्सकः।
विद्यास्वरूपो भगवान् तस्मै श्रीगुरवे नमः॥ ८४ ॥

हेतवे जगतामेव संसारार्णवसेतवे ।
प्रभवे सर्वविद्यानां शम्भवे गुरवे नमः ॥ ८५ ॥

ஸம்ஸாரவ்ருʼக்ஷமாரூடா:⁴ பதந்தி நரகார்ணவே ।
யஸ்தாநுத்³த⁴ரதே ஸர்வாந் தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 57॥

கு³ருர்ப்³ரஹ்மா கு³ருர்விஷ்ணுர்கு³ருர்தே³வோ மஹேஶ்வர: ।
கு³ருரேவ பரம் ப்³ரஹ்ம தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 58॥

அஜ்ஞாநதிமிராந்த⁴ஸ்ய ஜ்ஞாநாஞ்ஜநஶலாகயா ।
சக்ஷுருந்மீலிதம் யேந தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 59॥

அக²ண்ட³மண்ட³லாகாரம் வ்யாப்தம் யேந சராசரம் ।
தத்பத³ம் த³ர்ஶிதம் யேந தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 60॥

ஸ்தா²வரம் ஜங்க³மம் வ்யாப்தம் யத்கிஞ்சித்ஸசராசரம் ।
த்வம்பத³ம் த³ர்ஶிதம் யேந தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 61॥

சிந்மயம் வ்யாபிதம் ஸர்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் ।
அஸித்வம் த³ர்ஶிதம் யேந தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 62॥

நிமிஷந்நிமிஷார்த்⁴வாத்³வா யத்³வாக்யாதை³ விமுச்யதே ।
ஸ்வாத்மாநம் ஶிவமாலோக்ய தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 63॥

சைதந்யம் ஶாஶ்வதம் ஶாந்தம் வ்யோமாதீதம் நிரஞ்ஜநம் ।
நாத³பி³ந்து³கலாதீதம் தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 64॥

நிர்கு³ணம் நிர்மலம் ஶாந்தம் ஜங்க³மம் ஸ்தி²ரமேவ ச ।
வ்யாப்தம் யேந ஜக³த்ஸர்வம் தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 65॥

ஸ பிதா ஸ ச மே மாதா ஸ ப³ந்து:⁴ ஸ ச தே³வதா ।
ஸம்ஸாரமோஹநாஶாய தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 66॥

யத்ஸத்த்வேந ஜக³த்ஸத்யம் யத்ப்ரகாஶேந பா⁴தி தத் ।
யதா³நந்தே³ந நந்த³ந்தி தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 67॥

யஸ்மிந்ஸ்தி²தமித³ம் ஸர்வம் பா⁴தி யத்³பா⁴நரூபத: ।
ப்ரியம் புத்ராதி³ யத்ப்ரீத்யா தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 68॥

யேநேத³ம் த³ர்ஶிதம் தத்த்வம் சித்தசைத்யாதி³கம் ததா² ।
ஜாக்³ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்த்யாதி³ தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 69॥

யஸ்ய ஜ்ஞாநமித³ம் விஶ்வம் ந த்³ருʼஶ்யம் பி⁴ந்நபே⁴த³த: ।
ஸதை³கரூபரூபாய தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 70॥

யஸ்ய ஜ்ஞாதம் மதம் தஸ்ய மதம் யஸ்ய ந வேத³ ஸ: ।
அநந்யபா⁴வபா⁴வாய தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 71॥

யஸ்மை காரணரூபாய கார்யரூபேண பா⁴தி யத் ।
கார்யகாரணரூபாய தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 72॥

நாநாரூபமித³ம் விஶ்வம் ந கேநாப்யஸ்தி பி⁴ந்நதா ।
கார்யகாரணரூபாய தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 73॥

ஜ்ஞாநஶக்திஸமாரூட⁴தத்த்வமாலாவிபூ⁴ஷணே ।
பு⁴க்திமுக்திப்ரதா³த்ரே ச தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 74॥

அநேகஜந்மஸம்ப்ராப்தகர்மப³ந்த⁴விதா³ஹிநே ।
ஜ்ஞாநாநிலப்ரபா⁴வேந தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 75॥

ஶோஷணம் ப⁴வஸிந்தோ⁴ஶ்ச தீ³பநம் க்ஷரஸம்பதா³ம் ।
கு³ரோ: பாதோ³த³கம் யஸ்ய தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 76॥

ந கு³ரோரதி⁴கம் தத்த்வம் ந கு³ரோரதி⁴கம் தப: ।
ந கு³ரோரதி⁴கம் ஜ்ஞாநம் தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 77॥

மந்நாத:² ஶ்ரீஜக³ந்நாதோ² மத்³கு³ரு: ஶ்ரீஜக³த்³கு³ரு: ।
மமாத்மா ஸர்வபூ⁴தாத்மா தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 78॥

கு³ருராதி³ரநாதி³ஶ்ச கு³ரு: பரமதை³வதம் ।
கு³ருமந்த்ரஸமோ நாஸ்தி தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 79॥

ஏக ஏவ பரோ ப³ந்து⁴ர்விஷமே ஸமுபஸ்தி²தே ।
கு³ரு: ஸகலத⁴ர்மாத்மா தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 80॥

கு³ருமத்⁴யே ஸ்தி²தம் விஶ்வம் விஶ்வமத்⁴யே ஸ்தி²தோ கு³ரு: ।
கு³ருர்விஶ்வம் ந சாந்யோঽஸ்தி தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 81॥

ப⁴வாரண்யப்ரவிஷ்டஸ்ய தி³ங்மோஹப்⁴ராந்தசேதஸ: ।
யேந ஸந்த³ர்ஶித: பந்தா:² தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 82॥

தாபத்ரயாக்³நிதப்தநாமஶாந்தப்ராணிநாம் பு⁴வி ।
யஸ்ய பாதோ³த³கம் க³ங்கா³ தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம: ॥ 83॥

அஜ்ஞானேனாஹினா க்³ருʼஹஸ்தா²꞉ ப்ராணினஸ்தான் சிகித்ஸக꞉।
வித்³யாஸ்வரூபோ ப⁴க³வான் தஸ்மை ஶ்ரீகு³ரவே நம꞉॥ 84 ॥

ஹேதவே ஜக³தாமேவ ஸம்ஸாரார்ணவஸேதவே ।
ப்ரப⁴வே ஸர்வவித்³யாநாம் ஶம்ப⁴வே கு³ரவே நம: ॥ 85॥

saṃsāravṛkṣamārūḍhāḥ patanti narakārṇave ।
yastānuddharate sarvān tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 57॥

gururbrahmā gururviṣṇurgururdevo maheśvaraḥ ।
gurureva paraṃ brahma tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 58॥

ajñānatimirāndhasya jñānāñjanaśalākayā ।
cakṣurunmīlitaṃ yena tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 59॥

akhaṇḍamaṇḍalākāraṃ vyāptaṃ yena carācaram ।
tatpadaṃ darśitaṃ yena tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 60॥

sthāvaraṃ jaṅgamaṃ vyāptaṃ yatkiñcitsacarācaram ।
tvaṃpadaṃ darśitaṃ yena tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 61॥

cinmayaṃ vyāpitaṃ sarvaṃ trailokyaṃ sacarācaram ।
asitvaṃ darśitaṃ yena tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 62॥

nimiṣannimiṣārdhvādvā yadvākyādai vimucyate ।
svātmānaṃ śivamālokya tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 63॥

caitanyaṃ śāśvataṃ śāṃtaṃ vyomātītaṃ nirañjanam ।
nādabindukalātītaṃ tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 64॥

nirguṇaṃ nirmalaṃ śāntaṃ jaṃgamaṃ sthirameva ca ।
vyāptaṃ yena jagatsarvaṃ tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 65॥

sa pitā sa ca me mātā sa bandhuḥ sa ca devatā ।
saṃsāramohanāśāya tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 66॥

yatsattvena jagatsatyaṃ yatprakāśena bhāti tat ।
yadānandena nandanti tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 67॥

yasminsthitamidaṃ sarvaṃ bhāti yadbhānarūpataḥ ।
priyaṃ putrādi yatprītyā tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 68॥

yenedaṃ darśitaṃ tattvaṃ cittacaityādikaṃ tathā ।
jāgratsvapnasuṣuptyādi tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 69॥

yasya jñānamidaṃ viśvaṃ na dṛśyaṃ bhinnabhedataḥ ।
sadaikarūparūpāya tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 70॥

yasya jñātaṃ mataṃ tasya mataṃ yasya na veda saḥ ।
ananyabhāvabhāvāya tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 71॥

yasmai kāraṇarūpāya kāryarūpeṇa bhāti yat ।
kāryakāraṇarūpāya tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 72॥

nānārūpamidaṃ viśvaṃ na kenāpyasti bhinnatā ।
kāryakāraṇarūpāya tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 73॥

jñānaśaktisamārūḍhatattvamālāvibhūṣaṇe ।
bhuktimuktipradātre ca tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 74॥

anekajanmasamprāptakarmabandhavidāhine ।
jñānānilaprabhāvena tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 75॥

śoṣaṇaṃ bhavasindhośca dīpanaṃ kṣarasampadām ।
guroḥ pādodakaṃ yasya tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 76॥

na guroradhikaṃ tattvaṃ na guroradhikaṃ tapaḥ ।
na guroradhikaṃ jñānaṃ tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 77॥

mannāthaḥ śrījagannātho madguruḥ śrījagadguruḥ ।
mamātmā sarvabhūtātmā tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 78॥

gururādiranādiśca guruḥ paramadaivatam ।
gurumantrasamo nāsti tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 79॥

eka eva paro bandhurviṣame samupasthite ।
guruḥ sakaladharmātmā tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 80॥

gurumadhye sthitaṃ viśvaṃ viśvamadhye sthito guruḥ ।
gururviśvaṃ na cānyo’sti tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 81॥

bhavāraṇyapraviṣṭasya diṅmohabhrāntacetasaḥ ।
yena sandarśitaḥ panthāḥ tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 82॥

tāpatrayāgnitaptanāmaśāntaprāṇināṃ bhuvi ।
yasya pādodakaṃ gaṅgā tasmai śrīgurave namaḥ ॥ 83॥

ajñānenāhinā gṛhasthāḥ prāṇinastāna‌ cikitsakaḥ।
vidyāsvarūpo bhagavān tasmai śrīgurave namaḥ॥ 84 ॥

hetave jagatāmeva saṃsārārṇavasetave ।
prabhave sarvavidyānāṃ śambhave gurave namaḥ ॥ 85 ॥

Sri Varadaraja Stotram – Sloka 5

Sri Varadaraja Stotram – Sloka 5

॥ श्री वरदराज स्तोत्रम् ॥

|| ஶ்ரீ வரத³ராஜ ஸ்தோத்ரம் ||

|| ŚRĪ VARADARĀJA STOTRAM ||

विश्वसेतुर्वेगवतीसेतुर्विश्वाधिकोऽनघः ।
यथोक्तकारिनामाढ्यो यज्ञभृद्यज्ञरक्षकः ॥ ५॥

விஶ்வஸேதுர்வேக³வதீஸேதுர்விஶ்வாதி⁴கோঽநக:⁴ ।
யதோ²க்தகாரிநாமாட்⁴யோ யஜ்ஞப்⁴ருʼத்³யஜ்ஞரக்ஷக: ॥ 5॥

viśvaseturvegavatīseturviśvādhiko’naghaḥ ।
yathoktakārināmāḍhyo yajñabhṛdyajñarakṣakaḥ ॥ 5॥

பொருள் :

உலகத்தைக் காப்பவரும், வேகவதி நதிக்குக் கரை போன்றவரும், உலகங்களுக்கெல்லாம் மேற்பட்டவரும், குற்றமற்றவரும், யதோக்தகாரி என்னும் பெயரில் விளங்குபவரும், யக்ஞத்தில் கொடுக்கும் ஹவிசைப் பெற்றுக்கொள்ளுகிறவரும், யாகத்தைக் காப்பவரும் ( காப்பவருமான வரதராஜப் பெருமாள் நம்மைக் காக்கட்டும். ) 5

Meaning :

Oh Lord who is a bridge to the world , who is the bridge to Vega vathi,

Who is greater than all the worlds , Who is faultless ,

Who has the name Yadoukthakari*, who receives the offering during Yajna ,

And who is the protector of Yajna. 5

विश्व-सेतुः – விஶ்வ-ஸேது꞉: – தன் புஜம் என்னும் அரணால் உலகைக் காப்பவர்,

वेगवती-सेतुः – வேக³வதீ-ஸேது꞉: – வேகவதி நதிக்குக் கரை போன்று இருப்பவர்,

विश्व-अधिकः – விஶ்வ-அதி⁴க꞉: – உலகங்களுக்கெல்லாம் மேற்பட்டவர்,

अनघः – அனக⁴꞉: – குற்றம்/பாபம் அற்றவர்,

‘यथा-उक्त-कारि’ नाम-आढ्यः – ‘யதா²-உக்த-காரி’ நாம-ஆட்⁴ய꞉: – ( யதோக்தகாரி ) ‘சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள்’ என்னும் பெயர் படைத்தவர்,

यज्ञ-भृत‌् – யஜ்ஞ-ப்⁴ருʼத் – யக்ஞத்தில் கொடுக்கும் ஹவிசைப் பெற்றுக்கொள்ளுகிறவர்,

यज्ञ-रक्षकः – யஜ்ஞ-ரக்ஷக꞉: – யாகத்தைக் காப்பவர்.